۲۲ بهمن ۱۳۸۷

شعری برای سر انگشتانت

                      همیشه دلخواه بودی

                      مثل رنگ  ملّه ای  پای دار قالی ات،

صدایت در گوشم هست :

ـ جوجه  ملّه ای

و من سبکبالتر از یک پروانه ی سر به هوا 

کلافهای رنگی را بدستت می دادم تا آوازت قطع نشود

                                        

                                                         دلتنگتم -

                                                         و هر روز 

                                            رنگ  ملّه ای چراغهای هتل آتلانتیس، وسط خلیج فارس 

     پایم را به ریشه های اصیل دستبافت

                                                 گره میزند...


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر