پروانه ی زیبایی بود ...
شاید نه چنان که تمام عمر را پابپایش بدوم
شاید هم !
اما هنوز در باغ ی ،
باغ به اندازه ی کافی برای پاهای مغرور و مشتاقم خار دارد ،
و من بیخیال از تمام دردها
به نمایش رنگی ی بالهایت خیره ام،
چه زیبایی ...!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر