۲۰ بهمن ۱۳۸۷

تکرار

گونه ی عروسکم را  ، دختر همسایه با دندان کند 

و گونه ی عشقم را  ، بهترین دوستم  بوسید 

من هنوز از غم اولی دردمند بودم که 

                                 نا باورانه به ماتم دومی ، خندیدم...

                               

                                 چقدر این دنیا تکراری ست !!



هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر